Hondenpret met Gaius en Teis 

foto©Marianne Lems

Marianne Lems uit Bergschenhoek is de eigenaar van Wetterhoun Gaius, die bijna twee jaar is, en de jonge Kooikerhond Teis, die zes maanden telt.  Op papier is Gaius echter eigendom van haar partner Adrie. “Wij hebben een lat-relatie die we onderhouden tussen Bleiswijk en Bergschenhoek, vlak naast elkaar liggende dorpskernen”, zegt Marianne. Naast Gaius en Teis, zijn er ook vijf katten, drie leven er bij Adrie en twee bij Marianne. 

 

Waarom valt u voor de Wetterhoun?

Toen Adrie en ik in elkaars leven kwamen, bracht ik Labrador Vita mee. Ze was toen al oud en wij hebben haar in 2015 op ruim 14-jarige leeftijd in laten slapen. Adrie had altijd al een hondenwens en ging als ZZP-er aan de slag, Vita was er niet meer, dus het moment was daar. Hij wilde een hond en dat ging een Friese Wetterhoun worden. Het ras kende hij uit zijn jeugd in Gieten (Drenthe). Een vriendelijke, niet opdringerige hond, met een stoer voorkomen. Ik had er nog nooit van gehoord, noch er een gezien en de foto’s die hij mij liet zien, die maakten mij eerlijk gezegd niet enthousiast. Wat was dat voor een lomp, vierkant geval? Een no-nonsense oerhond, “nee zeg, die ogen, die blik!” Gevalletje ‘onbekend, maakt onbemind’, bleek direct bij de eerste kennismaking.

foto©Marianne Lems

In welke opzichten voldoet Gaius aan uw verwachtingen? In welke opzichten niet?

Nadat Adrie zich had aangemeld voor een Wetterhounpup, een reutje, viel het wachten mee en op 1 november werd Gaius geboren.  Na een mooie dag, waarop we konden kiezen tussen twee bruin bonte reutjes en ik compleet voor het fenomeen Wetterhoun viel, konden wij de dag na Kerstmis ons mannetje ophalen.  Gaius heeft alles waargemaakt wat Adrie ervan verwachtte. Het is een relaxte, vriendelijke, sociale hond. Een superlieve kroeldoos, die in geen enkel opzicht tegenvalt.

foto©Marianne Lems

Waarin legden jullie de nadruk op in de socialisatie en opvoeding van Gaius? En welke training(en) volgde u met Gaius?

Adrie is een flegmatieke baas, passend bij de Wetterhoun. Kortom, een cursus ermee volgen dat werd niks. (Ergens is er ooit, met 1 geslaagde zit, bijna een papiertje binnen gehaald.) Toch gaat het prima, Gaius trekt niet aan de lijn, combineert een ‘zit’meteen met een ‘af’. Hij kan goed alleen thuisblijven. Gaius komt als hij wordt geroepen, kan loslopen en gedraagt zich sociaal naar andere honden en mensen. Hij zoekt de confrontatie nooit op, maar gaat hem ook niet uit de weg. Twee honden in het bos kunnen daarvan getuigen, overigens toegejuicht door de baasjes van die twee honden. Hij gaat graag en bijna altijd mee met ons. Op vakantie, uit eten, soms met Adrie naar zijn werk, overal voelt Gaius zich thuis. Ik zou niets kunnen noemen, waarin Gaius tegenvalt.

foto©Marianne Lems

U koos ervoor Teis te kopen. Wat vindt u aantrekkelijk aan de Kooiker? 

Toen Gaius dus eenmaal goed en wel aanwezig was, begon het bij mij weer te kriebelen. Ik zie Gaius vaak genoeg bij Adrie en hij is ook vaak bij mij. Toch, ik wilde zelf mijn eigen hondje. Ik ben iets kleiner behuisd dan Adrie, dus het ging om een hond die een slag kleiner is. De Kooiker kende ik van vroeger. Ik heb met Vita veel cursussen gevolgd en agility gedaan en een van de maatjes daar was Kooiker Wapper. Een leuk beestje. De Kooiker stond ook op Adrie zijn voorkeurslijstje en aangezien hij er ook vaak mee te maken gaat hebben. Het werd Kooiker Teis, inmiddels een goede bekende in Wetter-fb-kringen.

foto©Marianne Lems

Een teef? Een reu?  

Teis is een reu. Nu hadden we al een intacte reu en is een teefje dan niet makkelijker? Na wat rondvragen met heel diverse antwoorden, wist ik het nog niet en aangezien mijn hart uitging naar een reu, werd het dus een reu. De keus werd ook ingegeven door het vriendelijke karakter van de katten, allemaal katers.  Adrie en ik hebben ook poezen gehad en wij vinden allebei, dat de katers allemaal liever zijn dan de poezen, die we in ons leven hadden.  Of dat ook voor honden geldt? Vita was een teef, “als er gevochten wordt zijn het de teven”, “het heet niet voor niks ‘bitch’”, ja, Vita was mijn allerliefste lieverd, een geweldige hond, maar reuen zijn in het algemeen toch zachtaardiger.

 In welke opzichten onderscheidt het gedrag en het karakter van de Wetterhoun zich van de Kooiker? 

Adrie en ik waren bekend met het karakter van de Labrador en van de Wetter. En toen kwam Kooiker Teis, een heel ander type, want hij is geen allemansvriend. Teis kijkt de kat uit de boom en soms zit er zelfs iemand tussen, die hij echt niet leuk gaat vinden. Dat is zijn recht. Dat hebben mensen ook, ik wel tenminste.
Teis is een schat van een hondje, blaft alleen wanneer het nodig is en daarin zijn hij en ik het meestal eens. Hij is, buiten die enkeling, sociaal en vriendelijk genoeg, speelt leuk met alle honden die hij tegenkomt en ondanks dat hij zelf een prima karaktertje heeft, denk ik dat de ongecompliceerde en gemoedelijke invloed van Gaius daar ook een stempel op heeft gedrukt.
Ik heb het zien gebeuren dat er mensen in onze richting lopen, Teis houdt in, Gaius huppelt vrolijk door, Teis kijkt, ziet en huppelt achter Gaius aan. “Zeg jij dat het goed is? Jij bent mijn grote vriend. Dan is het ook zo”, ik zag het klikken in dat koppie.

foto©Marianne Lems

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoe ging het de eerste dagen tussen Gaius en Teis? En daarna?

Gaius en Teis zijn vanaf het ophalen de beste maatjes. De jongens hadden al een keer eerder kennisgemaakt en ondanks dat Gaius meteen een grauw van Teis kreeg, ging dat prima. Toch weer dat prachtige wetterkarakter en natuurlijk het verstand van een gezonde volwassen hond. Zo voorzichtig als Gaius met de pup omging, dat was geweldig om te zien. Hij kon alles van Teis hebben.
Inmiddels is Teis omgewerkt naar semi-wetter, het ‘wetterbeuken’ zat hem trouwens meteen in het bloed, en gaat het spelen er soms hard aan toe. Ook wordt Teis af en toe, op een correcte manier, op zijn nummer gezet. Wie uiteindelijk van de twee de baas wordt, weet ik niet. Teis is een volhoudertje, niet bang, vinniger en Gaius is zo zo lief. En dan denk ik jongen, laat niet over je lopen.

foto©Marianne Lems

Graag antwoord op de stelling: “Het vermenselijken van de hond komt bij mij niet voor.”

‘Vermenselijken’, tja, het zijn honden, wij noemen onszelf niet papa en mama, maar ik praat wel tegen ze. Ik plaats een verhaal op Fb vanuit Gaius of vanuit Teis, want dat vind ik leuk. Bij de Kooikers is een Fb-groep, waar dat niet mag. Honden kunnen niet praten. Klopt, lezen ook niet.  Toch doe ik het, ik neem die onzinnige moeite, omdat ik ze zo boeiend vind en zoveel van ze houdt. Ik bekijk ze met verwondering, de interactie tussen Gaius en Teis is prachtig en dan vul ik in mijn hoofd het tekstballonnetje in.
Ik ben wat minder flegmatiek dan Adrie en dus is de kleine inmiddels gecertificeerd Pup 1. Teis en ik ‘doen’ nu ‘Gedrag en Gehoorzaamheid’. Niet omdat ik een hond wil die met één  vingerknip doet wat ik wil, maar omdat ik het leuk vind om ook op deze manier samen bezig te zijn.
Teis woont dus bij mij en is mijn eigen hondje, ik zie hem wat vaker. Vind ik Teis leuker en liever dan mijn prachtige krullenvriend Gaius?  Nee, helemaal niet. Ziet Gaius mij anders nu ik Teis meebreng? Ja, hij ziet mij, zeg maar, bij binnenkomst in de weg staan. Waar is Teis?? Spelen!!!

foto©Marianne Lems