Flaeijelfeest 2017

Alfred Plantinga: Onze honden waren vroeger een stuk levend gereedschap.

Op zaterdagochtend 30 september betreden eigenaren met een Friese hond het terrein van het Flaeijelfeest 2017, dat achter Nieuwehorne ligt. Er is direct sprake van een goede onderlinge sfeer. Uiteindelijk zijn er rond de twintig personen die circa vijftien Wetterhounen, Stabyhounen en kruisingen op dit groots opgezette plattelandsgebeuren presenteren.

 Alfred Plantinga, bestuurslid van DWVN, benadrukt dat de hoofdorganisatie van dit evenement altijd blij is met de deelname van de Friese honden. ‘Door onze honden komt het tijdsbeeld van het Flaeijelfeest beter naar voren’, aldus Plantinga. ‘Een Wetterhoun en een Stabyhoun waren een wezenlijk onderdeel van het boerenleven, in tegenstelling tot tegenwoordig waren honden vroeger een stuk levend gereedschap. Denk aan het onschadelijk maken van bunzingen en ratten. Daarnaast waren er nog otterjagers en natuurlijk mollenvangers.’ Plantinga staat even stil bij de vele reacties op het Flaeijelfeest dat mensen zijn opgegroeid zijn met een boerenhond. ‘Wanneer ik dan doorvraag blijkt het vaak te gaan om een kruising Wetterhoun-Stabyhoun’, zegt hij. Voor de volgende editie van in 2018, ziet Plantinga graag een hogere deelname van Stabyhounen en dat iedere deelnemer aan de fraaie optocht van het Flaeijelfeest meedoet.
Jantiena Bellinga presenteert Wettterhounteef Hyke, die twee jaar is, Zij vindt het ‘geweldig’ om zich in te zetten voor ‘ons Fries levend erfgoed’. En: ‘Ik sprak nog een meneer die aangaf zich terug te wanen op een dorpsfeest van zeventig jaar geleden. Dat is toch erg leuk’, zegt Jantiena. Zij huurt haar kleding van het kostuummuseum van De Gouden Leeuw in Noordhorn. Het is kleding uit ongeveer 1860. Ze draagt een muts en een schort, ‘dat was in die tijd nog niet wit, wat ook niet handig zou zijn met de modderpoten van onze honden.’ Op het Flaeijelfeest herkent Jantiena niet alles uit grootmoeders tijd. Een oma van haar, was zonder meer stads en modern. Van een andere oma, herinnert ze zich niet veel. ‘Alde beppe, van mijn mans kant, heeft wel over deze tijd verteld en op foto’s zie ik ook herkenningspunten. Deze beppe werd in 1898 geboren en is 98 jaar geworden. Ze kon prachtig vertellen en kende veel oude Friese woorden.’ Jantiena constateert dat op het Flaeijelfeest veel wordt geromantiseerd, maar dat betreurt ze niet. ‘Het is voornamelijk erg leuk en trekt veel mensen. Dat is het doel en dat is zeker geslaagd.’
Sjoukje Bruining is aanwezig met haar Stabyhoun Bouke fan ‘e Twellegeaster Buorren. Zijn roepnaam luidt Abe, die vier jaar  is. ‘Ik ben vaker op het Flaeijelfeest geweest en wat mij elke keer weer opvalt is, dat er zo ontzettend veel mensen meehelpen om hier een bijzondere gebeurtenis van te maken. Zoveel mensen die hun best doen er voor één dag een levend museum te maken, geweldig!’, zegt Sjoukje. Jansje Boonstra was gevraagd om mee te doen met Wetterhoun Dinte. Het leek haar leuk om een breed publiek kennis te laten maken met de Friese hondenrassen. ‘Ik heb kleding gehuurd via de kledingverhuur van het Flaeijelfeest. Dit was een lange tweedelige rok, met bijpassend donkerblauw jasje en gehaakte stola.’ Ze is te spreken over de organisatie. Al viel het weer tegen, ‘maar dat kunnen we niet regelen’, zegt Jansje begrijpend.
Keurmeester Diana Striegel informeert het publiek diverse keren over het gedrag en het karakter van de honden, terwijl Wiebe Dooper het historisch gedeelte voor zijn rekening neemt. In het middagprogramma paraderen de deelnemers met de ‘houn’ over het grote evenemententerrein. Deze parade presenteert Diana ook op kundige wijze. Ondanks de regen, staan er enkele tientallen mensen. En ach, wat is regen. Op het Flaeijelfeest van 2017 is het in de middaguren halfdroog. Onze ‘hounen’ vinden het prima.  
 
.